poniedziałek, 20 października 2014

Kriminalistik - artykuł Heydricha o policji w Austrii

Heydrich podczas Anschlussu, po prawej
          Była ostatnio mowa o antypolskiej książce kryminalistycznej, do której Heydrich popełnił wstęp. W podobnej, nieznośnej manierze, przesiąkniętej propagandą i zrzucaniem własnych przewinień, na to, czego dokonała strona przeciwna, szef SD napisał w 1938 roku artykuł do swojej gazety, Kriminalistik. Ten przydługawy tekst niesie w istocie, jak to bywa w twórczości Heydricha, ogrom ogółów i lania wody, zaś mało rzeczywistej treści. Jak zazwyczaj mamy tu do czynienia z mało przekonującym wychwalaniem systemu (którego wspaniałości w istocie nigdy Heydrich nie opisuje) i atakiem na wroga, który w poniższym tekście ma postać dawnej władzy. Zdawać by się mogło, że Heydrich miał wyrobiony patent na pisanie: opisywać niesprecyzowany ład, przy deprecjonowaniu tego, co było nim naziści dorwali się do władzy. Odnoszę przedziwne wrażenie, że większość tej grafomanii była pisana trochę z obowiązku, tak jak często ma to się przy szkolnych akademiach. Trzeba coś napisać, więc się pisze. Być może się mylę i niewykluczone, że Heydrich robił to całym swoim sercem, ale monotonia i natarczywe powielanie treści, by tekst wydawał się dłuższy, zdają się temu przeczyć, szczególnie jeśli zestawimy to z przemowami Goebbelsa, czy artykułami Himmlera. W tych dwóch gagatkach zdecydowanie widać przesadną fascynację tematem. U Heydricha wieje nudą. A jakie zdanie wy macie na ten temat?

Tekst przetłumaczyła Paulina Kozioł, której niezwykle dziękuję za pomoc:

"W dzisiejszych dniach Führer zrealizował odwieczne marzenie wszystkich uczciwych niemieckich ludzi, Austria, stara niemiecka Ostmark, przezwyciężyła cały opór i powróciła do  Rzeszy. Podczas 10 kwietnia 1938 oczy świata wezmą ten dokument jako historyczną aprobatę akcji i przywództwa Adolfa Hitlera, praca wrze we wszystkich obszarach Niemieckiego życia, cicho acz gorączkowo by przygotować struktury i rozpocząć nowy etap. Pozbywamy się gruzów dóbr, które zostały zniszczone przez stary system, a fundamenty nowego życia we wszystkich jego obszarach, takich jak: edukacja, ekonomia, sztuka, administracja, itp. są wylewane w hojnym, narodowo-socjalistycznym planie.

   Szef niemieckiej policji, Reichsführer, wpierw przybył do Wiednia aby od początku zapewnić o woli Führera na temat wewnętrznego Bezpieczeństwa nowej części Rzeszy i porządku przez niego wymaganego.

    Z rozporządzeniem Komisji z dnia 18 marca 1938  Minister Spraw Wewnętrznych Rzeszy i Prus, Reichsführer SS i Szef Niemieckiej Policji przekazał władzę wykonawczą dla bezpieczeństwa wewnętrznego w kraju Austrii. Rozkazem Reichsführera SS.  Szef Policji Porządkowej i Szef Policji Bezpieczeństwa rozpoczęli teraz reorganizację w swoich dziedzinach pracy. Odnosi się to teraz do Austrii, zwłaszcza w dziedzinie odpowiedzialności policji, jako że wolą Führera jest  nieubłagane kontrolowanie wszystkich politycznych, intelektualnych i kryminalnych wrogów Narodu Niemieckiego, serdecznie  roztaczając ochronę nad wszystkimi uczciwymi Niemcami. Najwyższym prawem, najwyższym sędzia wszystkich naruszeń osobistej wolności, własności i jeśli to konieczne życia lub śmierci jest  w Austrii również sam Führer. W tym świetle Niemiecka Policja Bezpieczeństwa (Gestapo i Policja Kryminalna) i Służby Bezpieczeństwa (SD) z SS przejmują łączenia, organizację i edukację organów poprzedniej Austriackiej policji, jak również korespondencje. Stara Austriacka policja zamordowała wielu oddanych, uczciwych Niemców gdy ci sprzeciwili się jej brutalnemu i nielegalnemu przywództwu. Zawdzięczamy to wyłącznie tym honorowym narodowym-socjalistom, którzy oddali swoje życia za wolność sprawy Niemieckiej, co nie pozostało nie zauważone. A więc, duch i działanie tych mężczyzn jest fundamentem dla rozwoju nowych części niemieckiej Policji Rzeszy. Spoiwem dla wprowadzania Austriackiej policji powinno być przekonanie, że wszyscy jesteśmy Niemcami, że nigdy nie było ludzi Pruskich czy Austriackich i że Prusackie psychiczne nastawienie rozumie, że dzisiaj jest przekonaniem i wewnętrznym przewodnikiem dla wszystkich akcji Narodowego Socjalizmu Adolfa Hitlera.

    Organizacyjne, Austriacka Policja Bezpieczeństwa, zarówno jak i polityczna Policja i Policja Kryminalna, miała swój szczyt w Dyrekcji Generalnej Publicznego Bezpieczeństwa w Kancelarii Federalnej. W Kancelarii Federalnej w każdym Rządzie Federalnym, tak jak i w mieście Wiedeń, zostali zatrudnieni Dyrektorowie Bezpieczeństwa. Służba Wykonawcza Policji Bezpieczeństwa w największych miastach realizowana będzie w komendzie głównej Policji Federalnej lub komisariatach Policji Bezpieczeństwa. Ponadto, służba ta, władze lokalnej policji i Żandarmeria są podobne jak w Rzeszy. Ponieważ z doświadczenia wiadomo, że wróg nigdy nie zatrzymuję się w sferach politycznych i kryminalnych, ale w zależności od sytuacji zewnętrznej zmienia swoją formę, tak więc przeniesienie Austriackiej Policji z szybkością błyskawicy do Policji Rzeszy było warunkiem koniecznym do ich funkcjonowania.Reichsführer SS i Szef Niemieckiej Policji z związku z tym umieścił natychmiastowo Polityczną Policję i Policję Kryminalną krainy Austrii w Niemieckiej Policji Bezpieczeństwa. Dwa podstawowe dekrety (datowane na 18 marca 1938 i 25 marca 1938) regulowały konstrukcję, zadania i aktywności Policji Bezpieczeństwa w Austrii. Odpowiedzialny za prawidłową, efektywną i sukcesywną pracę obu gałęzi Policji Stanowej jest tymczasowy Inspektor, którego Reichsführer SS określił jednocześnie jako łącznik z innymi policyjnymi i administracyjnymi władzami, jak i również z oficerami policji i Sekretarzem Stanu Bezpieczeństwa w Wiedniu. Istotną cechą organizacji Policji Bezpieczeństwa jest fakt że odniosła sukces w całej Austriackiej Policji Bezpieczeństwa, tak więc Policja Stanowa i Policja Kryminalna, rozważając aspekty Stanowej Policji i Departamentu Śledczego konsekwentnie rozróżniała je w ich kręgach. Miasto Wiedeń jest siedzibą zarówno Centrum Kontroli Policji Stanu jak i Policji Kryminalnej, które w ten sposób stają się odpowiedzialne za całą Stanową Policję i śledztwa w ramach istniejących dekretów Niemieckiej Rzeszy dla całej Ostmark.

 Pod władzą Centrum Kontroli Policji Stanu, które w tym samym czasie jest Komisariat Policji Stanowej dla Wiednia i Dolnej Austrii, znajduje się 6 agencji Policji Stanowej mianowicie: Komisariat Policji Stanowej Linz dla Austrii Wyższej, Komisariat Policji Stanowej Salzburg dla Salzburga,  Komisariat Policji Stanowej Inssbruck dla Tyrolu i Vorarlberg,  Komisariat Policji Stanowej O r a z  dla Styrii, Komisariat Policji Stanowej Klagenfurt dla Karyntii, Komisariat Policji Stanowej Eisenstadt dla Burgenlandu. W tej samej manierze i w tych samych lokacjach pozycji i delimitacji, jest dostępnych sześć pozycji w Kryminalnej Policji w Centrum Kontroli Policji Kryminalnej w Wiedniu.

   Odkąd my, jak wszędzie, udowodniliśmy że nie niszczymy dóbr, lecz raczej możemy organizacyjnie dopasować się do nowych ram pracy, określanie odpowiedzialności nowej Policji Kryminalnej w Wiedniu, centralne działania związane z kryminalnymi archiwaliami kraju Austrii, deportacja i eliminacja, więzienia i transport, oraz przetwarzania wszystkich ekonomicznych spraw pozostaje w rękach Policji Kryminalnej. Dla ułatwienia to Komenda Główna Policji Kryminalnej w Wiedniu, jeśli nie ma innych zastrzeżeń, zajmować się będzie sprawami wszystkich zatrudnionych Austriackich urzędników i pracowników służb detektywistycznych.

   Administrator policji na stanowisku w Policji Kryminalnej jest Szefem Organów Policji Kryminalnej, które są połączone z innymi władzami policyjnymi tylko ekonomicznie. Szef Policji Kryminalnej w sprawach karnych dotyczących najwyższych rangą urzędników jest przedstawicielem we wszystkich sprawach karnych i kadrowych.

  Stanowy Oddział Policji Kryminalnej, który nie jest kryminalną policją lub kryminalnym  departamentem wywiadu, raportuje prosto do zarządcy policji, jako takiego.Wewnętrzna struktura Austriackiej Policji Bezpieczeństwa jest teraz taka sama jak w Rzeszy. Gestapo i Biuro Kryminalnej Policji Rzeszy są odpowiedzialne za szczegółowe wyrównania w ich uprawomocnieniu  i za podjęcie wszystkich środków by zagwarantować realizację wniosków Reichsführera  na temat obowiązków policji bezpieczeństwa w krainie Austrii.

   Ta gwałtowna reorganizacja podążała powoli za ludzką i ideologiczną edukacją tej części Austriackiej policji, która nie była jeszcze członkiem partii, lecz jak szanowany człowiek i dobry patriota miała szczerą chęć służenie Führerowi i Wielkim Niemcom w orientacji narodowo-socjalistycznej. Oznacza to pewne zmiany, gdyż dobrobyt ogółu jest teraz na wyższej pozycji niż interesy jednostki. Przedstawiciele wszystkich stanów nie są dłużej jednostkami, z którymi policja bawi się w kotka i myszkę, raczej policja jest teraz opiekunem wewnętrznej wspólnoty i zapobiegawczo stłumią wszystkie próby ataku.
   
    Niemieckie Służby Bezpieczeństwa podjęły się nowego zadania poprzez inercję Austriackiej Policji. Poprzedni Sekretarz Stanu dla Spraw Bezpieczeństwa i Szef Policji w Wiedniu był również Prezesem Interpolu (Międzynarodowej Organizacji Kryminalnej Policji).

    Policja Bezpieczeństwa była powiernikiem dla kierownictwa Interpolu do czasu aż członkowie Interpolu nie podjęli ostatecznej decyzji. W ten sposób Niemiecka Policja Bezpieczeństwa poświadcza, że jest to, zgodnie z rozkazami Führera i jej bezpośredniego przełożonego SS, animowana z wglądu, tak, że wielkim kryminalistom świata może sprzeciwić się tylko koleżeńska współpraca wszystkich policji jako równoważnych czynników i współpracowników.
  
  Wobec przyszłości zatrudnionych w Austriackiej Policji zachowane są takie same reguły jak w Rzeszy - wieczne rozpatrzenie negatywów, cicha praca, bez szansy na nadzieję na publiczne docenienie lub ogłoszenie ich wyczynów, znalazło teraz balans  i jest cicho doceniane w myśleniu, że są szczęśliwi na tyle by być gwarancją wewnętrznego bezpieczeństwa w Narodowo-Socjalistycznej Rzeszy Adolfa Hitlera."


Źródło zdjęcia: wikipedia.org

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz